نوحه مجلسی دزفولی

حسین عزیز فاطمه 

اچه سر ندوری ۲

ا روزگار زینبت 

تو خبر ندوری 

اچه سر ندوری 

باور زینب نبیسّه داغت 

ا کی برارم مو گرم سراغت 

هنا اسیری ببرن خوارِته 

زینب بی یار و عزادارته 

نمرُوه هیچ سوز غمت ا یادم 

کسی ندارم که رسه به دادم 

اکبر و عباس رشیدم کجان ؟

ایل و تبارم همشو سر جدان 

خوار تونه کی به عزا نشونده ؟

یه گل سالم به تنت نمونده.

حسین برارم تو صدا کو منه 

ا بند دشمن تو رها کو منه 

درد دلم یکی دو تا نی حسین 

دلم ا پیش تو جدا نی حسین 

کسی نمونده که دهه یُوری ام 

وری خودت ده منه دلدوری ام 

رفتی و هِشتی که مو تنا مَنم 

بعد تو آواره به صحرا منم 

هنا بسوزه ا غم تو جونم

تیاته گُش رَنَه دهی نشونم 

درد جدویی دلُمه برشته 

فراق تو جون به تنم نهشته 

نور تیامی ، ا کجا جورمت 

تو گو چطور ا خاک و خین شورمت 

وقت خداحافظیه براروم 

بی تو چطوری غمِته بنارم 

وداع زینب ، نفس آخره 

دعا کو نیسی سر و سامون گره