نوحه وفات حضرت ام البنین (س)

*گریه کن ای آسمان*

*مادر عباس رفت*

......................

*ناله بزن ، الامان*

*مادر عباس رفت*

___________

اوست که سرمشق ادب بوده است 

همسر سلطان عرب بوده است 

ریخت به پایش همه احساس خود 

درس وفا داد به عباس خود 

*فاطمه شد نوحه خوان*

*مادر عباس رفت*

ــــــــــــــــــــــــــــ

ذره ای از صبرِ دلش کم نشد 

همچو کمان گشت، ولی خَم نشد 

ماند همه عمر به پای حسین 

گفت ابوالفضل، فدای حسین 

*سوی علی شد روان*

*مادر عباس رفت*

_____________

گشت فدایی قمرش ، تشنه لب 

بر لبِ دریا پسرش ، تشنه لب 

داد دو دستی همه ی هستی اش 

غصه نخورد از غم بی دستی اش

*روح زمین و زمان* 

*مادر عباس رفت*

____________

اوست که اُمٌ الادبِ عالم است 

سینه اش آتشکده ای از غم است 

اوست که شیرازه ی صبر علیست 

دسته گل خانه و قبر علیست 

*کرب و بلا شد عیان*

*مادر عباس رفت*

______________

اوست که چون مامِ حسینِ علیست 

هر نفسَش نام حسین علیست 

آه که آن پرتو کاشانه رفت 

فاطمه ی دوم این خانه رفت 

*چشمه خون شد روان*

*مادر عباس رفت*

______________

گریه کنید از غم ام البنین 

روز و شب از ماتم ام البنین 

حیف که سرچشمه احساس رفت 

مادر عباس ، گل یاس رفت 

*باغ ادب شد خزان*

*مادر عباس رفت*

____________

ای که وفا واله و پابست توست 

اجر عزاداری ما دست توست 

ما به امیدی درِ این خانه ایم ، 

گرد ابوالفضلِ تو پروانه ایم 

*با دلِ نیسی بخوان*

*مادر عباس رفت*