نوحه عصرعاشورا

بغض یتیم سه ساله ات 

داغ تـو را تـازه مـی کند. 

شبنم خونرنگ لاله ات 

داغ تو را تازه می کند. 

برسردوشم بار غم تو 

کرده خموشم خارغم تو 

این تو وتنهایی وغریبی 

این من واین بسیار غم تو 

اشک وبهانه(حسین من) 

خانه به خانه(حسین من) 

داغ تـو را تـازه مـی کنــد 

سرت به نیزه برادر من  

چرا نشسته برابر من 

دوباره قرآن بخوان برایم 

تورا به این دیده  تر من 

سکوت صحراچه غمفزاشد 

لبان تشنه سرت جدا شد 

چـو مـاه رویت زنیـزه بر زد 

قیـامـت کربـلا بـه پـا شـد 

فدای چشمان خسته تو 

سر به نیزه نشسته تو 

شکسته ام ازناله رقیه 

به فرق ازکین شکسته تو 

منم که بی تو سفرنکردم 

بی تو شبی را سحر نکردم 

برای احیای نهضت تو 

زجسم وجانم حذر نکردم 

من وحسین وغم جدایی؟ 

بگـو بـگو مـهـربان کجایی 

سرت به نیزه.تنت به صحرا 

تـو نـوح طـوفان کـربـلایی 

کسی نمانده کفن بیارد 

کسی به خاکت نمیسپارد 

ضریح نیزه.طواف زینب 

چه شور وحالی غم تودارد 

ساحل طوفان غم تویی تو 

پناه اهل حرم تویی تو 

نخوانده نیسی مگربه عشقت 

شکوه شعر وقلم تویی تو